Pira-pirasong paniniwala

Noong bata pa ako, pinaniwalaan ko:

 

1. Ang sabi ng kalaro ko na magigi kang basahan kapag naduraan ng isang bubuli. Yan daw yung mukhang malaking butiki. Ang payo pa niya, kapag nakakita ka ng bubuli kailangan mong dumura bago ka maduraan nang sa gayon hindi ka maging basahan.

2. Ang turo ng kaklase ko na matapos umihi, duraan at mag-krus ng ilang ulit ang iyong wiwi para mabendisyunan. Ako’y isang dakilang gaya-gaya hanggang umabot ang panahong naisip kong kabaliwan ang pamamaraang ito.

3. Ang buto ng prutas kapag nalunok mo, tutubo iyon at ang mga tangkay ay maglalabasan sa tenga, ilong at mata. Kaya marapat na huwag iinom ng tubig hanggang hindi pa nakaka-jebs para huwag “madiligan” ang buto.

4. Na mabubuntis ka kapag nahalikan dahil sa laway nabubuo ang beybis.

5. Na totoong may halimaw sa banga kaya hindi ko sinisilip.

6. Kailangang paikutin ang plato kapag may miyembro na umalis habang ang iba ay kumakain. Ang pag-ikot ng pinggan ay makatutulong para hindi malagay sa panganib ang mahal sa buhay.

7. Kapag may nahulog na kutsara, may darating na bisitang babae. Kapag tinidor ay lalaki, at kapag kutsilyo ay isang masamang tao. Ang kutsara o tinidor, kapag nakataob nang mahulog ay nagpapahiwatig na pangit ang darating na bisita, at pag nakatikwang naman ay maganda/ guwapo.

8. Puputi ka kapag uminom ng gatas. Nakakaitim ang kape.

Kokak

Bukod sa paghabol sa mga biik nung college, pag-gagatas ng baka, pagpasok ng buong braso sa puwitan ng buntis na baka at pagsuksok din ng thermometer sa kanilang kuwan habang buong puso ka nilang ini-etchasan, ay makulay din ang buhay sa Bio 2 na kung saan nakipagbonding ako sa palaka at ipis.

Wala kaming ginawa tuwing biyernes kungdi mag-dissect ng palaka at ipis. Linggo-linggo bumibili kami ng palaka (5 piso, maliit; 10 piso kung gusto mo ung mataba-taba). At linggo-linggo din ay inaabangan ko sa bahay namin maglabasan ang mga ipis para ilagay sa bote at dalhin sa lab para pagpiyestahan.

Naging makulay ang mundo ko dahil ayaw ko sa palaka. Takot ako sa kanya. Kaya linggo linggo ay naiiyak ako kasi pakiramdam ko hindi ako makakatapos ng kolehiyo dahil sa mga palaka. Linggo linggo din akong nagtitiis na huwag masuka sa amoy ng ipis (Naamoy nyo na ba ang ipis?? mas mura iyon kung trip nyong maging adik!)

Unang tinuro sa amin ang pag-paralisa. Kailangan hanapin sa may batok (may batok ba ang palaka) ang tamang pagsusundutan ng karayom para matagumpay mo itong maparalisa. Kapag hindi, “cruelty to animals” ang ihahatol sa iyo dahil ang kawawang palaka ay matotorture kapag sinimulan mo ng hiwain at gupitin ang balat ng tiyan nito parang ibukwang ang mga kalamnan nya.

Hindi madali ang prosesong ito sa mga bagitong tulad namin. May iba sa sobrang diin ng pagsundot ng karayom eh tagus tagusan na ito sa leeg ng palaka. Ang iba sa mata lumalabas ung karayom, ang iba sa ilong. Ang kawawang palaka — duguan sa kamay ng mga mag-aaral. Minsan sa sobrang nerbyos ng mga ito ay naiihi na din sa kamay namin habang naglalabasan ang kamandag nito sa may bahaging tenga. PS: Bawal gumamit ng guwantes. Huwag daw maarte sabi ng titser. Ang naisip ko nun, kapag kinulugo ako, iipunin ko ang mga kulugo at ibabato ko sa kanya.

Isang araw sa lab … habang busy ang lahat sa pag-papraktis magparalisa ng palaka ay napadura ang isa naming kaklase. Itago natin sya sa pangalang Mariel (pero ito talaga totoo nyang pangalan).

“Puweh, puweh!” sabay takbo sa lababo para dumura, hugasan ang bibig at tuyuin ito gamit ang manggas ng t-shirt.

“Bakit? anu nangyari sa iyo?” tanung namin.

“Naihi ung palaka ko. Sa bibig tumalsik. Puweh!” 

Piliin ang tamang sagot: Ano ang naging reaksyon namin matapos malaman ang pangyayari?

a) naawa  b) humagalpak sa tawa c) nagsigawaan ng YUUUUCKK  d) b at c  e) naiinggit dahil gusto din namin makatikim ng wiwi

Hindi tumalsik sa bibig nya ung ihi. Ang totoo nyan, mataas kasi ung pagkakahawak nya sa palaka habang pinaparalisa nya ito. Ung puwit nung kokak sa may mukha nya nakatapat.

Sapul!!

Walang pamagat

May patutunguhan ba talaga ang ganito? May mapapala ba kayo dito? Dahil nangako ako kay ate pokwang gagawin ko ito. Dahil sa pangako, sa unang pagkakataon ay magpopost ako ng Tag. hehehe.

Here’s the rule daw…

Click copy/paste, type in your answers and tag four people in your list! Don’t forget to change my answers to the questions with that of yours.

I-klik o idikit, isulat ang inyong sagot at hampasin ang apat na tao sa iyong listahan. Huwag kalimutang burahin ang aking mga sagot, at ipalit duon ang inyong kasagutan.

1. Four places I go over and over. Apat na lugar na masarap balik-balikan

una – sa kubeta

pangalawa – sa kuwarto

pangatlo – sa kusina

pang-apat – sa sala para manood ng telenobela at samu’t saring teleserye tulad ng german version nga Days of our lives na pinamagatang, Good times bad times.

 

2. Four people who e-mails me regularly. Apat na taong laging nangbubulabol.

hmmm …. isang huldabrinkley wildcats na nagtitinda ng vibrator. isang janessa peggie na nagtitinda ng rolex (na minsan nagtatago sa pangalang, lorene nichole, ethelyn alisia atbp.), mga sulatin ni kuya Bo Sanchez (d best), at mga sulatin ni Paulo Coelho (rebulto).

3. Four of my favorite places to eat. Paboritong lugar lafangan.

Seafood Club sa Greenbelt (eat all you can alimango), Dampa (baked tahong atbp), kahit saan bulaluhan at sisig sa tagaytay, at syempre pa Chowking.

 4. Four places you’d rather be. Apat na lugar na sana nandun ka na lang.

gusto ko ulit balikan ang buhay estudyante sa los banos. (repeat 4 x)

5. Four TV shows I could watch over and over. Kung totopakin antena nyo sana ito na lang palabas.

sino nakanood dati ng programang Silk Stalkings?? un.

Bob Ross painting, Lonely Planet, Snoopy n friends (nyahaha)

6. Four people I think (and hope) will respond.

hmmm, di ako madalas sa blogworld eh. Pumatol na lang gustong pumatol o naghahanap ng magagawa. hehehe.

Pasasalamat

Mahigit isang buwan na din akong hindi nakakapagsulat. May isang pangarap kasi akong gustong abutin at matupad ng mga panahong iyon. Minsan, kailangan munang pansamantalang ipasantabi ang ilang bagay upang higit na mapagtuunan ng pansin ang isang pagnanasa na nais makamtan.

At dahil dito, nagpapasalamat ako sa inyo na paminsan minsan ay dumadalaw sa blog ko bagamat ang sumasalubong sa inyo ay langaw na matagal ng nagliliwaliw sa site na to. Malamang naisip nyo minsan na sayang ang kilocalories na nilaan ng inyong daliri sa pag-click sa site na ito wala naman palang mababasa.

Salamat din — sa mga nag iwan ng pahayag na ngayon ko lang natugunan. Sa mga bagong napadalaw, maraming salamat din.

Salamat, salamat

Maglalaan ako ng araw upang dalawin kayong lahat (parang mumu). Pangako sa iyo. Promise. Eye to eye.

Chigi kaga mugu naga!

Naper iper inper tinper diper hanper moper baper iper toper?

Naiintindihan mo ba ito?

Tatlo silang magkakapatid. Tatlo silang bagong salita sa aming paaralan. Ganito sila mag-usap. Ganito sila mag-usap lalo na’t sinisermonan ni ate ang 2 nakababatang kapatid. Ganito sila mag-usap kapag may bagay na ayaw nilang maintindihan ng nakakarami. Ito ang kanilang lihim na linguahe.

At dahil napabilang sa aming barkada ang isa sa kanila, natutunan namin ang sikreto ng kanilang pananalita. Ganito iyon, dugtungan lang ng salitang “per” ang bawat pantig ng salitang iyong sasabihin.

Halimbawa: Kamusta ka?  = ka+per mus+per ta+per ka+per? = kaper musper taper kaper?

Madali lang di ba?

Pero hindi namin ginamit ang linguaheng ito, kumbaga patented na nila. Kaya nag-isip kaming magkakabarkada ng sariling amin. Noong una, naisipan namin dugtungan ng “lms” ang bawat pantig.

Kalms muslms talms kalms? Nalms rilms niglms molms nalms balms anglms balms lilms talms?

Bukod sa nagbuhol-buhol na ang aming dila, at di na natutuwa makipag-usap sa bawa’t isa gamit ang ganitong pananalita ay maraming pantig na kailangang gawan ng batas kung paano idudugtong ang “lms”.

Dahil dito isinilang ang ga-ge-gi-go-gu. Ito ang idudugtong sa bawat pantig. Kapag ang isang pantig ay nagtatapos sa “a”, dudugtungan ito ng “ga”, kapag “e”, “ge” ….

Halimbawa: Kamusta ka? = kaga mugus taga kaga?

                   Mabuti = Maga bugu tigi.

Yan ang grupo namin noong elementary. Uso pa paggawa ng pangalan nun, ung tipong lahat ng initials nyo pag-kokombinin tas dudugtungan nyo ng “Chums”, “Girls”, “Boys” etc. (S.L.A.V. Chums ganun). May kuweba (tambayan) kami kapag recess kung saan ang hindi miyembro ay walang karapatan “makitambay” hahaha. At bilang isang organisasyon, nagsusumikap din kaming magtaguyod ng isang “proyekto”. At ang proyektong matagumpay naming naming naipatupad ay ang magkaroon ng First aid kid sa klase (mga laman: alkohol, bulak, biogesic, bandaid, white flower, stickers).

Aga yagan! Magay baga gogo kaga nagang naga tugu tugu nagan! Sogo paga aga nogo, paga higi ngaga mugu naga aga kogo. Naga igi kugu wegen togo kogo lagang igi togo paga raga naga magan magay laga magan agang blogog kogo. hege hege.

Ganito ako maglaro dati

Matapos umulan
Bitbit bitbit ang kutsarang gawa sa plastik
Kasama ang ilang lata o takip ng boteng sa paghulma gagamitin
Putik na naipon sa gilid ng bangketa–hakutin
Sa hulmahan ipunin
Nahulmang putik sa bangketa ayusin
Bulaklak ng Santan pitasin
Ipatong sa hulmadong putik

Cake

Bula

Bulaklak ng Gumamela
Lata
Batong pandikdik
Tangkay ng Papaya
Pirasong Tingting
Kaunting Sabon

Ang Gumamela, dikdikin
Sa Lata isalin
Lagyan ng kaunting Tubig
Kaunting Sabon
Haluin

Sa pirasong tingting
Sa tangkay ng papaya

Bula

Ang Lapis

Noong ako’y pitong taong gulang, may kakaiba akong gawi na hindi maiwasan – ang pag-ngatngat ng lapis. Tuwang-tuwa akong nakikita ang bawat marka at bakas ng aking mga ngipin sa kawawang lapis.Nginangatngat ko siya habang nakikinig sa klase. Nginangatngat ko siya habang nag-iisip ng tamang kasagutan tuwing araw ng pagsusulit. Nginangatngat ko sya kapag recess at tinatamad makipaglaro sa labas. Minsan nginangatngat ko siya nang hindi namamalayang malapit ng madurog ang lapis sa lambot at mga uka.

Pero hindi lahat ng lapis. May mga lapis kasi na pangit ang lasa. Tulad nung mga makukulay na may panda o bear na super itim ng kulay ng kahoy. Dapat Mongol. Pero hindi rin lahat ng Mongol. Masarap ang may tatak na numero 1 o 2. May lapis din na walang pintura – hubad ang tawag ko sa kanya. At kakaibang linamnam din ang taglay ng lapis na ito.

May iba akong kaklase na sinisipsip ang pambura sa lapis. Madami sila. Ano kaya ang meron sa pambura? Ayaw ko ng amoy pambura. Mabaho. At saka hindi masarap, lasang goma.

Minsan nalimutan ko ang aking lapis sa bahay. Madalas kasi mawala ang aking mga lapis. Napagkakamalan sigurong basura ang kahitsurahan kaya naitatapon ng hindi sinasadya.

Kaya nung araw na iyon, nanghiram ako ng lapis. Mabait naman akong pinahiram ng isa kong kaklase. At sa sobrang kabaitan, sinabi nya pa na puwede kong gamitin ang kanyang lapis sa loob ng 3 araw. Ambaet! Sya ay dapat ituring na bestfriend!

Bagong-bago ang lapis na pinahiram nya. Kaya naman ganado ako sa pagsusulat. At hindi namamalayan, ganadong-ganado din ang aking ngipin sa pagngatngat. Happa happa happa…happa happa happa.

Nalimutan kong hindi ko pag-aari ang lapis.

Matapos ang 3 araw, may bago na akong lapis. Patay malisya kong isinauli ang lapis na pinahiram nya.

“Hi classmate! Ito na ang iyong lapis! Thank you beri much!” Nakangiti kong sabi. Nakangiti namang kinuha ni classmate ang lapis nya. Subalit ang mga ngiti ay unti-unting naglaho habang taimtim nyang pina-iikot ikot ang lapis sa kanyang mga kamay na para bang pinag-aaralan ang mga disenyong aking nilikha.

“Sa yo na lang ito…” sabi nya, sabay balik sa akin ng lapis.
“Uh..bakit? Ayaw mo??” tanong ko … huli na ng maisip ko ang lantaran at nagsisigaw na katotohanan.

“Hindi basta sa iyo na lang.” sagot nya.

Let’s get ready to rrrrumble!

Uso pa ba ngayon ang wrestling (WWF)?

Noong elementary days ko noon, oo. Sikat na sikat ang wrestling kahit na pinagbabawal ng nakakaraming magulang ang panonood nito sa mga bata. Una, walang kapupulutang aral at pangalawa di oras pambata ang labas nito sa tv (mga alas 10:30 ng gabi).

At dahil uso WWF non, number 1 fan ako ni Hulk Hogan. Bago pa naubos baon ko sa pagbili ng mga teeny magazine na Teenbeat, Bop, Big Bopper ay naubos muna dati ang baon ko sa pagbili ng posters ng mga wrestlers. Bente pesos un noon kada isa. Minsan may makikitaan ka na 15 pesos (so grab it while its hot!). Yun nga lang, mga isang linggo lang tinatagal ng posters ko sa kuwarto kasi sinisira ng nanay ko.

“Ano ito?!? Ba’t ganyan mga nakadikit sa dingding mo? Bakit ganyan mga iniidolo mo?!? Tanggalin mo nga yan!!!” Sabay tanggal nya sa mga poster.

“Ang dami daming maiidolo mga maskuladong naka-brief pa!!”

Twelve years old ako nun.

Isang araw, naglalaro ang mga pinsan ko ng wrestling. Iniimita nila yung WWF at naka costume pa sila papalit palit. May Barber Beefcake, may Undertaker, Jake the Snake, Tugboat, Hacksaw, etc.

Syempre inggit ako. Ang saya nila eh. Boring magsuklay ng manika at maghapong paghalikin ang ken at barbie.

Pinasali naman ako ng mga pinsan ko. Dahil bata pa, walang malisya. At dahil ako si Hulk Hogan, kailangan walang pangitaas at panty lang.

Pag-uwi ng nanay galing trabaho …

“Ano ito!!!!!” sabay baling sa kin, “Ba’t ka nakikipaglaro ng hubad?!! P*taragis kang bata ka! May dede ka na iha. Pumunta ka sa kuwarto mo dali, magbihis ka nga at nakakahiya!”

Kuwentong kili-kili

Tawas.

Yan ang una kong naging deodorant. Sosy na yan ngaun kasi available na sya as roll-on. Pero dati ang gamit ko nung Grade 6 pa ako ay yung naka-plastik na parang shabu pag napanood sa mga pelikula (di ko pa kasi nasubukan mag-drugs eh kaya ung sa pelikula lang basehan ko).

Yan ang itatapal mo sa kili-kili.

Puwede din ung crystallized form na ihihilod mo sa kili-kili hanggang ma-absorbed nito ang BO mo. At dahil nakakapit dun ang BO kapag hindi mo ito madalas na hinugasan, puwede mo na syang pag-tripang amuyin kung nais mong mahilo para may excuse ka umabsent sa klase. Masusuka ka pa kapag share-share nyong gagamitin sa bahay iyong crystallized tawas.

Balik tayo sa powder, dahil un ang madalas ko nagamit kahit panandalian lang. Bakit panandalian? Kasi hindi ko matagalan ang pakiramdam nang may nakatapal na parang buhangin sa kili-kili. Makati kaya! Tapos dahil mainit, uso pa nun ang kantyawan kapag sa sobrang pawis eh may nabubuong isla sa iyong uniform kapag nagtaas ka ng kamay. Bagsak dun ang tawas, hindi nya kayang pigilin ang mga pawis sa pagtulo sa uniform. Isa pa, tuwing nagtataas ako ng kamay para sa recitation, kitang kitang ang mga puting nakatapal sa king kilikili pag nasilip. At ang mas masaklap, ramdam na ramdam kong nagbabagsakan ang mga butil ng tawas sa tuwing itataas ang kamay. Bad trip iyon sa isang nagdadalaga at may “crush” “crush” nang nalalaman!!!

At dahil di na makapagtimpi, inipon namin ng matalik kong kaibigan ang baon namin sa loob ng ilang linggo para makabili ng deodorant. Tig-isa kami ha! Kaya pagpasok namin uli sa school, confident na kami. Sya kasi di na nya kailangan ipitin lagi kili-kili para huwag sumingaw ang itinatagong lagim, ako dahil sa wakas di na puno ng buhangin ang aking butihing kili-kili. Confident na kami. Oks na ulit kumarengkeng.